شیشهٔ تیره

یک داستان روانشناختی میکرو که از پناهگاه باغ خانگی به سایه‌های نیمه‌ـیادآور خانه می‌پیچد. فیلم شیشهٔ تیره ساختهٔ کلیو بارنارد به سوی دنیای داخلی تا حدودی پنهانی از خاطرات پرتنش و مبهم پرسه می‌کند. با استفاده از دوربین گوشی همراه برای تأکید بر حس صمیمیت و immediacy، نوسان نور روی فیلم بر ویژگی غیر زمینی و عجیبی اثر نیز تأکید می‌کند.