خط داستانی
این فیلم ترکیبی شعری از تاریخ ثبتشده و حافظهٔ غیر ثبتشده است. خانواده کارگردان ریای تاجییری جزو ۱۲۰٬۰۰۰ ژاپنی و آمریکایی ژاپنی بودند که پس از حمله به پرل هاربر در اردوگاههای بازداشت نگه داشته شدند. و مانند بسیاری از صِباختهها از تجربهٔ اردوگاه، خاطرات آن تجربه را در خاموشی و فراموشی پیچیدهاند. این فیلم پرسشهایی دربارهٔ تاریخ جمعی مطرح میکند که تاجییری را وامیدارد تا با جسارت دوباره تصور و بازسازی آنچه دزدیده شده و از دست رفته است.