خط داستانی
با وجود استثناهایی، اَربیکس ایده خلأ را پایه قرار می دهند. نوری که دیده می شود معمولاً در برابر تاریکی یا گاه در برابر سفید است، این فوران های لحظه ای که از تهی به سختی شکل می گیرند. اما تاریکی شب نیست و یا صرفاً نبود نور نیست، بلکه خلأیی عمیق تر است: جهانی که از تمام مختصات شناخته شده تهی است، نبود نامحدود.
