خط داستانی
با وجود استثناهایی، اَربیکس ایده خلأ را پایه می گیرند. نوری که می بینیم غالباً در برابر تاریکی یا گاه در برابر سفید است، این لرزش های لحظه ای که به طور نامحسوس از تهی ظاهر می شوند. اما تاریکی شب نیست یا صرفاً نبود نوری پیچیده تر است، بلکه خلأیی عمیق تر است: جهانی که از همه مختصات شناخته شده خالی است.
