خط داستانی
"پاریس، پاریس، میدانی، من آن را میخورم..." آندره ساواژ نوشت. هنرمندی نزدیک به آوانگاردها، آندره ساواژ اولین پرتره بزرگ فیلمبرداری شده از پاریس را ساخت. سمفونی بلندپروازانه او از یک شهر بزرگ با موسیقی ساخته شده توسط جف میلز، ریتم متغیر دوران بل اپو را در هم میآمیزد. معاصر با کاوشهای شگفتانگیز دیزیگا ورتوف و والتر روتمن، ساواژ کمتر به سرعت علاقهمند است و بیشتر به مجموعهای از تحرکات شهری توجه دارد و به محلههایی که از آنها عبور میکند، دقت میکند و همیشه کنجکاو درباره ساکنان پنهان آنهاست. او پرترهای از پاریس را در پنج مطالعه ترسیم میکند: پاریس-بندر، شمال-جنوب، جزایر پاریس، کمربند کوچک و از برج سنژاک تا کوه سنتژنوویو.
