خط داستانی
در این فیلم ساختارِ مشهور ارنی گر، به آسانسور شیشهای متصل به هتل فِرمانت در سانفرانسیسکو میپردازد و بیست و چهار طبقه بالا و پایین میرود و با تغییر مداوم جهتگیری دوربین، تصویری از شهر را به عنوان منطقهای از تغییر دائم، آزادی از گرانش و بازآرایی مداوم ارائه میکند
