آنیا برین (1940-2026) در مدرسه فیلم فرانسوی L'Institut des hautes études cinématographiques (IDHEC) تحصیل کرد و در سال 1964 فارغ التحصیل شد، پس از آن که ابتدا در دانشگاه اسلو فرانسه خوانده بود، و همچنین شروع به کار در سینما و تجارت به عنوان ناظر فیلمنامه در فروشگاه‌های Nills. 1961. او اولین کارگردانی خود را با فیلم کوتاه «بزرگ شدن» در سال 1967، بر اساس یک افسانه قرون وسطایی انجام داد. شوrt بعداً قرار بود در سال 1970 بخشی از فیلم پورمانتو «روزها از هزار سال» شود. اولین فیلم بلند او درام جنایی «تجاوز جنسی» در سال 1971 بود که نقدهای مثبتی دریافت کرد و در سال‌های اخیر به‌عنوان بخشی از خط «کلاسیک نروژی» در دی‌وی‌دی منتشر شده است. دومین فیلم براین در سال 1975 دنبال شد و از آن زمان به یکی از فیلم های مورد نظر و تحلیل شده در تاریخ سینمای نروژ تبدیل شد: کمدی شاد و قاطعانه فمینیستی Wآیوز در گیشه موفقیت کسب کرد و پیتر کاوی، سردبیر راهنمای فیلم بین‌المللی، بیست سال زودتر از برین به عنوان کارگردانی جزم‌اندیش یاد کرد. این فیلم همچنین به دنباله‌های محبوبی تبدیل شد. Wives - Ten Years After (1985) و Wives III (1995) که زندگی شخصیت های فیلم اصلی را ده و بیست سال بعد بررسی می کنند. Wives - Ten Years After  همچنین جایزه فیلم ملی نروژ آماندا را برای بهترین فیلم سال 1985 دریافت کرد.پس از تحسین منتقدان و موفقیت تجاری اولین فیلم همسران در سال 1975، برین به‌عنوان یکی از کارگردانان برجسته سینمای نروژ تثبیت شد، موقعیتی که در سال‌های بعد با کارگردانی فیلم‌های مورد ستایش منتقدان مانند بازی‌های عشق و تنهایی (1977) و Heritage (1979) که کمترین جایزه را دریافت کرد، تثبیت شد. جشنواره فیلم کن 1979. درام او در سال 1981 شکار جادوگر انتخاب شدجشنواره فیلم ونیز و فیلم هیجان انگیز پرنده کاغذی (1984) مهارت برین را در ژانرهای مختلف بیشتر نشان دادند. براین علاوه بر کارگردانی فیلم‌های بلند متعدد و مهم، در طول زندگی حرفه‌ای خود، خود را به عنوان کارگردان فیلم‌های کوتاه و مستند شاید به همان اندازه مهم تثبیت کرده است. علاوه بر فیلم‌های کوتاه اولیه و جدیدتر او مانند Solvorn (1997)، برای دیدن یک قایق در بادبان‌ها (2000)، بدون عنوان - Sans tître.�(2005)، اچینگ (2009) و یزیدی (2009) همگی در جشنواره های بین المللی به نمایش درآمده اند و جوایز متعددی دریافت کرده اند. به عنوان مثال، مستند کوتاه «دیدن قایق در بادبان» (2000) جایزه UIP برلین در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در سال 2001 و همچنین جایزه بهترین فیلم کوتاه اکشن زنده در جشنواره جهانی فیلم کوتاه تورنتو را دریافت کرد. در حالی که قبل از هر چیز به عنوان یک کارگردان شناخته می شود، باید به این نکته نیز توجه داشتتی برین به‌عنوان نویسنده تجربه زیادی دارد و بسیاری از فیلم‌های خود را در طول سال‌ها نوشته است، چه فیلم‌نامه‌های اصلی یا اقتباسی. او همچنین فیلمنامه‌هایی را برای کارگردانان دیگر نوشته است، به‌ویژه فیلم «دید دوم» اولا سولوم از سال 1994. یکی از موضوعات مورد علاقه دانشگاهی در هر سطح، پیشگامی در میان زنان حرفه‌ای سینمای نروژی، و یکی از کهنه‌کاران قدیمی صنعت فیلم نروژ، آنیا برین است.به عنوان یکی از تاثیرگذارترین و مهم ترین کارگردانان تاریخ سینمای نروژ، و همچنین یکی از شناخته شده ترین کارگردانان نروژ در سطح بین المللی، با پنج دهه فعالیت حرفه ای، همیشه و مورد احترام است.