آلن راب-گریلت - فیلمشناسی
Biography
آلن روب-گریله نویسنده و فیلمساز فرانسوی بود. او به همراه ناتالی ساراوت، میشل بوتور و کلود سایمون یکی از چهره هایی بود که بیشتر با روند روم نو (رمان جدید) مرتبط بود. آلن راب-گریله در 25 مارس 2004 به عضویت آکادمی فرانسه انتخاب شد و جانشین موریس ریمز در صندلی شماره 32 شد.
زندگی حرفه ای راب-گریلت به عنوان خالق ادبیات داستانی استراحتی نداشتبه نوشتن رمان وابسته است. برای او خلق داستان در قالب فیلم از اهمیت یکسانی برخوردار بود. کار سینمایی او زمانی آغاز شد که آلن رنه تصمیم گرفت با او در فیلم سال 1961 سال گذشته در مارین باد همکاری کند. این فیلم در سال 1963 نامزد جایزه اسکار برای نوشتن فیلمنامه اصلی شد و در سال 1961 برنده شیر طلایی شد. در تیتراژ فیلم به عنوان یک فیلم به طور مساوی توسط آلن راب-گریلت و آلن رنای معرفی شد.س
راب-گریلت سپس به عنوان نویسنده-کارگردان مجموعهای از فیلمهای داستانی مغزی و اغلب تحریکآمیز جنسی که مضامینی مشابه با آثار ادبی او را بررسی میکرد (مانند فضول، بدن بهعنوان متن، «دوگانه») شروع به کار کرد. او با L'Immortelle (The Immortal One) (1962) شروع کرد که برنده جایزه لوئیس دلوک در سال 1962 شد. پس از آن موفقترین فیلم تجاری او پس از سال گذشته در مارینباد بود.Trans-Europ-Express (1966) با بازی ژان لوئی ترینتینان، که به همکاری با راب-گریله در چهار فیلم بعدی خود ادامه داد: فیلم فرانسوی-اسلواکی او L'homme qui ment/Muž، ktorý luže (مردی که دروغ می گوید) (1968)، L'Eden (19 و بعد از آن) Glissements progressifs du plaisir (لغزش های پیشرو به سمت لذت) (1974) و Le jeu avec le feu (بازی با آتش) (1975). تقریباً یک دهه قبل از ظهور سلام بودفیلم بلند بعدی La belle captive (اسیر زیبا) (1983) بود، اما آلن راب-گریلت به اندازه کافی خوش شانس بود که از خدمات هنری آلکان به عنوان فیلمبردار، استاد رویایی فیلمبرداری برای فیلم های ژان کوکتو استفاده کرد. متعاقباً بیش از یک دهه گذشت تا آلن راب-گریلت دوباره پشت لنز قرار گرفت و این بار فیلمی معمایی را در یک جزیره کوچک یونانی با بازی فرد وارد در نقش فرانک سردرگم در فیلم Un.bruit qui rend fou. راب-گریلت (صدای دیوانه کننده، با نام مستعار: ویلای آبی) (1995). راب-گریلت قبل از مرگش در سال 2008 قرار بود یک فیلم دیگر را کارگردانی کند، Gradiva (C'est Gradiva qui vous appelle) (2006) که یک بار دیگر مشغولیت او را به سادیسم و اسارت در داستان های داستانی اش برجسته کرد. شاید بهترین مقدمه برای آثار سینمایی آلن راب-گریلت، جلد ماشین رویای اروتیک اثر پروفسورهای روچ سی اسمیت و آنتونی ان. فراگو باشد.لا. همچنین کتاب «در معبد رویاها: نویسنده روی پرده» که در آن خود راب گریلت رابطه بین داستان ادبی و داستان سینماییاش را توضیح میدهد، ارزش زیادی دارد (ادوارد دآرایل، 1996).
فیلمشناسی
